Arie Kornelis  van der Waal

Arie Kornelis van der Waal

Mannelijk 1927 - 2012  (85 jaren)

Persoonlijke informatie    |    Media    |    Aantekeningen    |    Bronnen    |    Alles    |    PDF

  • Naam Arie Kornelis van der Waal 
    Geboren 21 nov 1927  Sliedrecht Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats 
    Geslacht Mannelijk 
    Overleden 27 nov 2012  Sliedrecht Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats 
    Begraven Sliedrecht Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats  [1
    Persoon-ID I53528  Alblasserwaard
    Laatst gewijzigd op 15 dec 2016 

    Vader Voorouders Job van der Waal,   geb. 09 dec 1900, Sliedrecht Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats,   ovl. 2 jun 1983, Sliedrecht Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats  (Leeftijd 82 jaren) 
    Moeder Voorouders Marrigje de Groot,   geb. 17 okt 1905, Sliedrecht Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats,   begr. 21 aug 1984, Sliedrecht Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats  (Leeftijd ~ 78 jaren) 
    Getrouwd 02 feb 1926  Sliedrecht Zoek alle personen met gebeurtenissen in deze plaats 
    Gezins-ID F13631  Gezinsblad  |  Familiekaart

    Gezin Voorouders Levend 
    Kinderen 
    +1. Levend
    Laatst gewijzigd op 10 aug 2014 
    Gezins-ID F15079  Gezinsblad  |  Familiekaart

  • Foto's
    Arie Kornelis van der Waal 1927-2012
    Arie Kornelis van der Waal 1927-2012
    Arie Kornelis van der Waal
    Arie Kornelis van der Waal
    Arie Kornelis van der Waal
    Arie Kornelis van der Waal
    Vriendengroep boven v.l.n.r ? Hansum, Arie van der Waal en Frits Didden. Onderste rij v.l.n.r. Piet Korevaar, Wim Verschoor en Wim Kramer.
    Vriendengroep boven v.l.n.r ? Hansum, Arie van der Waal en Frits Didden. Onderste rij v.l.n.r. Piet Korevaar, Wim Verschoor en Wim Kramer.
    Arie Kornelis van der Waal
    Arie Kornelis van der Waal
    In Hoorn tijdens excursie van de Historische Vereniging Sliedrecht

  • Aantekeningen 
    • A.K. v.d. Waal en de scheepvaart

      Van der Waal kwam medio 1940 als onderknecht bij zijn vader op het luxe motorschip “Adriana”
      aan boord. Hij was toen 13 jaar oud. Met de Adriana vervoerde hij voor de oorlog zand, grind en kolen, o.a. voor Bos & Kalis.
      Toen de Engelsen in 1941 loodsen in de Rotterdamse haven, waar Duits legermateriaal lag opgeslagen, bombardeerden, raakte het schip beschadigd.
      In 1942 werd het schip gevorderd door de Duitsers en omgebouwd voor het vervoer van torpedo’s. Er werden torpedo’s mee vervoerd naar Bergen in Noorwegen.
      Na de oorlog kreeg de familie het schip zwaar beschadigd terug. De reparatie kostte evenveel als het schip vroeger gekost had.
      Doordat de Adriana door de Duitsers gevorderd was kwam v.d. Waal aan de wal. Hij ging bij Teun Korevaar in huis wonen op B 169.

      In de zomer van 1944 lag de “Minister Colijn” van Teun Korevaar in Alblasserdam voor de ketelkeuring bij ketelmakerij Jansen. Het schip was omgebouwd tot stoom. Door Jansen was het met behulp van geld en eten gelukt de ketel afgekeurd te krijgen. Er moest een stalen plaat vervangen worden. De plaat werd uit de ketel gebrand en er stond een nieuwe ketelplaat tegen een boom. Van der Waal was samen met een neef en een vriend de ketel aan het uitbikken, toen er een Duitse soldaat met een panzerfaust aankwam. Teun Korevaar zei tegen die soldaat, dat zo’n panzerfaust nooit door dat dikke staal, wat tegen die boom stond, kon gaan. Waarop de soldaat zei, dat hij er zo een Tommytank mee in tweeën schoot. Er kwam ook nog een officier bij. Uiteindelijk gaf de officier de soldaat de opdracht de panzerfaust te demonstreren op de stalen plaat. Toen kon de ketel niet meer gemaakt worden omdat de nieuwe plaat kapotgeschoten was.
      Heel Nederland werd afgezocht naar ketelplaat. Na lang zoeken is er toch een stuk staal gevonden bij Piet Smit in Rotterdam, waarna de ketel gemaakt kon worden.
      Piet Bouwman, die toen met het schip voer, ging ermee proefvaren. Bij het uitlopen van de haven stond er een harde westenwind. Als gevolg hiervan ging hij met de “kont”van het schip over stenen van de bovenpunt. Het gevolg was: de schroef eraf. De moffen stonden te kijken op de kant. Iedereen liep “kwanshuis” heen en weer te hollen op de “Minister Colijn”. Er was immers geen vooruit en geen achteruit meer. Er werd een reserveschroef besteld bij Lips in Druten. Die moest worden opgehaald. Overdag was dat te gevaarlijk vanwege de Engelsen en ’s nachts wilden de Duitsers het niet hebben. Met het schemerdonker hebben Dik Dekker, Jan Korevaar en v.d. Waal, allen Sliedrechters, met behulp van het sleepbootje “Rie” van Korevaar toch de schroef opgehaald. Aangezien het sleepbootje nog niet afgetimmerd was, moesten ze slapen in het stro op de planken.

      Omstreeks 1945/46 ruilde Teun Korevaar de “Minister Colijn” om voor de motorzandzuiger “President Paul Kruger” van Rederij Doeksen. Toen Korevaar medio 1949 naar Australië ging verkocht hij het schip gedeeltelijk aan de vader van v.d. Waal met recht van terugkoop.
      Omstreeks 1953 is vader v.d. Waal volledig eigenaar geworden. Het schip was als dekschuit gebouwd. Omstreeks 1958 is het een beunschip geworden. Rond 1960 is de naam gewijzigd in “Westerschelde”. Het maakte het leven van de opvarenden wel makkelijker. Het ophalen van het anker moest op de “Adriana”nog met de hand, op de “Westerschelde” ging het met behulp van een dieselmotor.

      In 1963 nam A.K. v.d. Waal de leiding van het bedrijf op zich, nadat zijn vader was overleden.
      Als voorzitter van de lokale afdeling van Koninklijke Schuttevaer voerde hij menige discussie.
      Dat de grote baggerbedrijven wegtrokken uit Sliedrecht, heeft volgens hem deels te maken met verkeerde keuzes van de lokale overheid in de jaren zestig. Als gevolg van de bouw van de spoorbrug zonder klapstuk konden de steeds groter wordende schepen er niet meer onderdoor. Dat ging alleen nog als ze de hele brug met een bok optilden. De haven was van een diepe industriehaven verworden tot een ondiepe jachthaven. Gevolg: de baggerschepen moesten een andere plek zoeken. Dat heeft de industrie in de jaren zestig een flinke tik gegeven.



      In 1964 werd de “Westerschelde” verlengd. Er is toen 8 meter tussengezet bij scheepswerf “De Noord” in Alblasserdam. Tevens zijn er nieuwe roeren geplaatst.
      Het schip was nog maar net van de werf, toen het een aanvaring kreeg met het zeeschip “Hugo Oldendorff”. Deze voer te hard waardoor hij bij Puttershoek veel schade veroorzaakte aan de daar gemeerde schepen. Net voorbij Puttershoek lag de “Westerschelde”zand te zuigen. Door de te grote vaarsnelheid ten opzichte van de beschikbare vaardiepte, liep het zeeschip uit het roer en heeft de “Westerschelde”aangevaren. Het hele achterschip werd ontzet en getordeerd. Ook de motor liep niet goed meer. De vrouw van schipper Koos Teske uit Papendrecht zat tijdens deze aanvaring op de w.c. De deur van de w.c. hebben ze na de aanvaring met geweld moeten openen. Gelukkig hebben zich geen persoonlijke ongelukken voorgedaan op de schepen.
      Omdat het vermogen van de motor te klein bleek te zijn voor het vergrote schip, is er in 1970 een grotere motor ingebouwd.
      Omstreeks 1980 is het schip omgebouwd tot riviersleepzuiger. De haalpijpen, zandpomp en fundering zijn verzwaard. Er is altijd een sorteerinstallatie aan boord geweest. Men kon kiezen uit zeven verschillende maaswijdten. Ook deze sorteerinstallatie is verbeterd. Het zand wordt na gezeefd te zijn met een jetpomp naar voren geblazen. Onder in het beun wordt tijdens het laden veel water gespoten, waardoor het zand als het ware naar voren drijft. Uiteindelijk wordt het schip zo beter geladen.
      De koeling van de motor geschiedt via beunkoeling, in de motor zit geen water maar koelvloeistof. Ontslikken of ontkalken van motoren of interkoelers is hiermee overbodig geworden. Een kopschroef kan bediend worden vanuit de stuurhut en zorgt zo voor een wendbaar schip. Het gevolg van de verzwaring was dat het schip dieper kwam te liggen. Het laadvermogen daalde en werd 609 ton. Als je bedenkt dat het schip nieuw 338 ton was, is dit nog steeds veel.
      De nu in de stuurhut aanwezige navigatiemiddelen: bochtaanwijzer, echolood en radar, moesten in de tijd dat het oorspronkelijke schip gebouwd werd, nog uitgevonden worden. De roef is nog oorspronkelijk, wel met een nieuwe betimmering. De rest van het schip is gewijzigd. Het is nu het snelste schip in zijn soort. Medio 1994 is de zaak verkocht aan de baggerfirma “De Boer”uit Sliedrecht. Van der Waal was toen 67 jaar oud en is met pensioen gegaan.




  • Bronnen 
    1. [S6477] http://www.online-begraafplaatsen.nl/zerken.asp?command=showgraf&grafid=462853.